Shooting Stars Episode 3

“Hello Ken!” sabi nito at medyo hingal pa ang tono nya.

“Hi! Who’s this?” sabi ko.

“It’s Ace! Sorry medyo pagod naglaro kasi kami ni Argel eh!” sabi nito sa akin.

“Ah! Okay! So bakit ka napatawag?” sabi ko lang.

“Wala lang! Um... Yung ano pala! Yung report natin ah! Don’t forget sa Saturday na yun!” sabi nito.

“I know okay! Kaya don’t remind me!” sabi ko sa kanya.

“Okay! Yun lang! Bye!” sabi nito na parang nagmamadali.

“Bye!” sabi ko na may pagka sarkastiko.

Pinatay ko na ang phone ko at kumuha na ng maiisuot, at nang makakuha ako ay biglang pumasok si kuya Kino sa room ko.

“Bro! Let’s eat na!” sabi nito at lumabas na sya ng kwarto ko.

Nang matapos na akong magbihis ay agad na akong bumaba at tinungo ang dining area kung saan andun na silang lahat.

“Ang tagal naman ng bunso namin!” biro ng Mom ko.

“Sorry po may tumawag eh!” sagot ko sa kanya.

“How’s school?” sabi ulit ni Mom.

“It’s great mom! Masaya pero naninibago pa din!” sabi ko at ngumiti si Mom.

“Ganyan talaga sa umpisa, magiging comfortable ka naman kapag naka cope ka na sa new school mo eh.” Singit ni kuya Kino.

“Ikaw Kino how’s work?” sabi ni Dad.

“Stressed Out!” sarkastikong sinabi ng kuya ko at tumawa sila Mom at Dad sa kanya.

“Ganyan talaga kapag nag ta-trabaho na! you need to cope up fast, or else baka mapag iwanan ka ng mga kasabayan mo!” biro ni Mom kay kuya.

Ngumiti si kuya at tumingin sa akin, napansin kong sumesenyas syang maglalaro kami after naming kumain pero pinigilan kami ni Mom.

“Kayo talaga! Not now! Bago lang ang kapatid mo sa school! He need to study!” sabi ni Mom at tumingin lang ako sa kanya.

Tahimik at tanging ingay lang ang mga kutchara at tinidor na hawak namin ang ingay ng mga oras na yun, at tinignan ko si Dad nang malapit na akong matapos kumain.

“You need to tell me what’s the truth!” sabi ko sa aking sarili at nakita kong tumingin sya sa akin.

“What’s wrong Ken?” sabi nito sa akin.

“Nothing Dad...” sabi ko lang at tinapos ko na ang aking pagkain.

Hindi ko na ginalaw ang ginawang dessert ni Mom at umakyat na ako sa aking room para magpahinga, binuksan ko ang desktop ko at nag online sa skype, pagbukas ng window ng skype ay agad kong napansin na online ang mga kaibigan ko sa manila.

“How are you?” sabi ni Mike.

“Ayos lang parekoy! Kayo kamusta na kayo dyan? Dalaw naman kayo dito sa amin by Saturday!” sabi ko sa kanya.

“Okay parekoy! Sige text ko sila! Then we’ll inform you kung ilan kami pupunta” sabi ng kaibigan ko.

“Okay! Hintayin ko kayo ah!” sabi ko at binuksan ko ang aking facebook.

Hindi na sumagot si Mike at pinasok ko na ang email para makapag log in sa facebook, nang makapasok na ako ay agad kong napansin na may lima akong friend request kaya tinignan ko ito, nabigla naman ako sa mga nag add sa akin, at nag PM sa kanila.

“Thanks classmate!” chat ko sa kanila, at biglang sumagot si Cheryl sa message ko.

“You’re welcome Ken! Kumain ka na ba?” sabi nito at agad ko namang sinagot.

“Yep! Thanks sa concern! Ikaw kumain ka na ba?” tanong ko sa kanya at sumagot agad din ito.

“Kakatapos lang kumain! Hehe!” sabi nito sa akin at ngumiti ako sa nabasa ko.

“Haha! Kalog ka pala!” sabi ko sa kanya.

“Oo naman! Kung gusto mo bukas tabi na tayo eh!” biro nito at napangiti ako.

“Actually naninibago kasi ako, kaya ganun ang pagsasalita ko, medyo bossy at straight to the point! Sorry ah!” sabi ko sa kanya.

“Haha! Ganun ba? sige simula bukas magkatabi na tayo at wag ka nang mailang sa new classmates mo!” sabi nito sa akin at ngumiti lang ako.

Habang nag ta-type ako ay narinig ko ang pintuan na bumukas, kaya nagpaalam muna ako kay Cheryl.

“Oh Dad! Bakit?” sabi ko nang mapansin ko si Dad na papalapit sa akin.

“May sasabihin kasi ako sa iyo, and sana wag kang magagalit sa akin or sa kuya mo, or even sa mommy mo.” Sabi nito sa akin na nagtataka talaga ako sa kanyang tono.

“Teka dad, bakit ganyan ka? kanina ka pa sa sasakyan eh, biglang tumulo ang luha mo, tapos mukha kang malungkot ngayon, then the tone of your voice! It’s awkward!” sabi ko at biglang niyakap nya ako.

“Let me tell you a story...” sabi lang nya sa akin at nakita naman nyang nakikinig ako.

“When I was not married to your mom, I had a Girlfriend she was so beautiful and I was that not-so-good person at that time, we bumped each other to a church and her smile makes a thousand words for me, that time Mom mo ay bestfriend ko, since childhood kami na ang tandem sa lahat!” paliwanag nya.

“So? Anong meron dun Dad?” sabi ko lang.

“My girlfriend ask me if I love her, and I said yes! Kaya pinakilala ko sya sa mga lolo at lola mo, pero your lolo don’t like the girl, he wants your mom to be my wife, and I was so confused at that time kaya pumunta ako sa bar, at nag inom ng nag inom hanggang di ko na makayanan ang sarili ko.” Sabi nito sa akin at nakita kong pumapatak ang luha nya.

“That time I was there kasama ang mga kaibigan namin at nag ce-celebrate ng birthday ng isa sa mga girl friends ko.” Sabi ni mom at nagulat naman si Dad, pero humawak lang si mom sa balikat ni dad.

“It’s okay honey!” sabi nya kay dad at ngumiti lang ito.

“Then?” sabi ko sa kanila.

“Then dad was drunk, and mom was there to help his bestfriend na lasing na lasing, and then that night when dad was drunk, he kissed mom and...” singit ni kuya.

“Then ano? Bibitinin nyo?!” inis kong tono sa kanilang tatlo.

“Then me and your mom woke up in a motel and we are shocked and hindi muna kami nagpansinan ng ilang months, pero bestfriend ko sya kaya hindi ko natiis at hinanap ko siya at kinausap kung may nangyari sa amin and she said yes, after two months napansin ko ang mom mo na nagkakaroon na ng signs kaya bumili kami ng pregnancy test kit at nag positive ang results.” Sabi ni Dad at hindi pa din ako kuntento sa sinasabi nila.

“Then your dad get mad at me, pero naiintindihan ko yun at first kaya hinayaan ko lang sya, pero nang mapansin na ito ng mga parents ko tinanong ako kung sino ang ama ng dinadala ko...” sabi ni Mom at tumingin ito kay Dad.

“Then I answered to your grandparents na si Dad mo ang ama ng dinadala ko, pero nung mga oras na yun ay kasama nya ang girlfriend nya na si Grace at nabalitaan kong nagtanan sila kaya nung pinanganak ko ang kuya mo ay pinalaki ko ito ng walang galit sa kanyang Dad” paliwanag ni mom at naramdaman kong pumapatak na ang luha ko.

“Nagtanan kami for almost three years, pero nabalitaan kong nanganak na pala ang mom mo, kaya pumunta ako kung saan sya nakatira noon, nang makapunta ako sa lugar kung saan sila nakatira naabutan ko ang mga lolo at lola mo na andun din sa bahay at hindi na ako tumuloy papasok, baka kasi makita pa ako nila at mapatay ng mga lolo at lola nyo.” sabi ni dad sa akin.

“Bumalik na ako kay Grace at sinabi ko ang balita sa kanya, kaya nagalit ito sa akin at sinuyo ko naman siya, at hanggang sa maisipan kong sulatan si Paula na magkita kami sa isang lugar at wag ipaalam sa mga magulang namin kaya...” sabi ni Dad at huminga ito ng malalim.

Nakaupo kaming lahat sa sahig ng room ko, ako, si kuya, si Mommy, at si Daddy na nagiging emosyonal ang usapan kaya hinayaan ko na lang pumatak ang mga luha ko.

“Nagkita kami sa kanto kung saan kami nagtapos ng college, at kinamusta ang isa’t isa. Pero hindi pala dun nagtatapos ang storya namin at nagkaroon kami ng isang pag iibigan na sobrang intimate at nabuo ka namin” sabi ni Mom at hinawakan nya ang kamay ni Dad.

“After that moment, kinabukasan ay umuwi na ako sa partner kong si Grace at nakita ko sya at niyakap, nagmahalan kami at nang ilang bwan lang ang nakakalipas ay nabuo ko ang isang bata sa kanya, masaya na ang lahat kaso natagpuan ako ng lolo mo, at sapilitang kinuha kay Grace, kinulong ako sa bahay namin noon at hindi pinapalabas, nalaman ni Paula ang ginawa ng mga magulang ko noon sa akin kaya gumawa sya ng paraan para makatakas ako.” Litanya ni Dad habang nakikinig kami ni kuya Kino.

“Kinuha ko ang sasakyan namin, kahit buntis ako sayo noon Ken, ay pinuntahan ko ang dad mo at ipunta sya sa taong nagpapasaya sa kanya, tawagin na akong tanga ng mga lolo at lola mo, pero bestfriend ko yan noon, kaya kung saan sya masaya kuntento ako. Sinabi ko lang nagagala kami ni Jino para makalimutan nya si Grace pero pinunta ko sya sa lugar kung saan kami magkikita ni Grace.” Sabi ni mom at hinaplos ni dad ang likod ni mom.

“Sabi ni Mom noon, na nung pinanganak ka niya masaya sya kasi napansin nya ang mukha mo ay kahawig talaga ni Dad, at nang malaman nyang namatay si tita Grace sa panganganak ay nalungkot ito a pinuntahan si Dad para damayan siya.” Sabi ni kuya Kino at napansin kong pumapatak din ang luha nito.

“So what do you mean? Na may kapatid pa ako?” sabi ko sa kanilang tatlo habang nangangatal ang boses ko.

Tumango lang sila at napansin ko naman si Dad na ngumiti sa akin.

“Bakit nyo sinasabi sa akin ito?” sabi ko sa kanila at nilapitan ako ni kuya.

“Dahil gusto namin sabihin sayo ito ng maaga para hindi ka magulat!” sabi ni kuya sa akin at niyakap nya ako.

“At I know nakilala mo na sya!” dagdag ni kuya sa akin.

Isang rebelasyon na parang sumabog ang buo kong pagkatao nung sinabi ni kuya yun.

“Si...Jiro?! kapatid ko?” sabi ko sa kanila at nagpatuloy pa din ang mga luha kong pumatak.

“Kaya nga Ken, I ask you kung anong pakiramdam mo kay Jiro, nung sinabi mong magaan ang loob mo at komportable ka sa kanya ay nasabi ko na sa sarili ko na sabihin na sayo ang lahat kasi ito na ang right time.” Sabi ni dad na nakangiti sa akin at niyakap ako.

“Nung nakilala ko din si Jiro parang ikaw lang din! Ang kulit at positive sa lahat ng bagay! Kaya nga nung nalaman ko yun nung bata pa ako ay tinanggap ko sya ng buong buo.” Sabi ni kuya sa akin habang pinupunasan nya ang kanyang mga luha.

“Kaya nga tinutulungan namin sya para sa kanila ng kanyang lola, at alam ng kanyang lola ang mga nangyayari kaya sinasabi lang namin na wag syang maingay kay Jiro hanggang sa hindi mo pa alam ang lahat.” Sabi ni Dad sa akin at ngumiti si Mom sa sinabi ni Dad.

“Ken ano?” biro sa akin ni kuya Kino at inakbayan nya ako.

“Anong ano?! Eh di syempre gulat pa din!” sabi ko sa kanya at ginulo nya ang buhok ko.

“Oh Ken! So tanggap mo sya?” sabi ni Mom.

“Absolutely mom! Gusto kong matupad ang kanyang wish kaya ako na ang gagawa ng set up para sa kanya.” Sabi ko sa kanila at pinakita kong naabsorb ko ang sinabi nila sa akin.

Hinalikan ako ni Mom sa noo at ngumiti ako, si dad naman ay hinimas ang aking balikat at niyakap ko sya.

“Dapat kasi sinabi mo ng maaga para hindi na tayo nag da-drama ng ganito!” sabi ko kay Dad habang nakayakap sa kanya.

“Pasensya ka na at madrama ang mga parents natin! Bahala ka na kung ano ang plano mo, basta tandaan mo dapat alam din namin yan ah!” sabi ni kuya Kino sa akin at tumango ako sa kanya.

Lumabas na sila ng room ko at dumerecho na ako sa CR para maghilamos at magsipilyo.

“Bukas after class! Tutuparin ko na ang wish mo Jiro!” sabi ko sa aking sarili at nagsipilyo na ako.

Nang matapos ko ang paglilinis ng aking mukha sa CR ay nagvibrate ang phone ko.

“Good night!” sabi ni Ace.

“Good night too!” reply ko lang sa kanya at agad na akong humiga sa aking kama.

Kahit ramdam ko ang sakit ng mata ko dahil sa kakaiyak sa kwento nila sa akin, ay hindi ko pa din maiwasan maging excited para bukas.

Sumikat ang araw na dumampi sa aking mukha, nakita kong binuksan ng kasambahay namin ang kurtina ng aking room at lumiwanag ang buong room ko.

Agad na akong bumangon dahil nakita ko na alas-7 na ng umaga, naramdaman ko ang mga yabag sa labas ng aking kwarto at agad na akong pumunta sa CR para makaligo at magbihis na ng uniform ko pamasok.

Ang sarap ng mga patak ng tubig na dumadampi sa aking katawan dahil mainit ito at nakaka relax sa balat, halos inabot ako ng 30 minutes sa loob ng CR at nang matapos na akong magbihis ay agad na akong bumaba sa dining room kung saan ang nadatnan ko na lang ay si manang Elsa at si kuya Ray na driver namin.

“Magandang Umaga pilyo kong alaga!” bati sa akin ni manang Elsa.

“Magandang Umaga din Nay!” sabi ko sa kanya.

Nasanay na akong tawagin syang Nay kasi matagal na din syang nagsisilbi sa pamilya namin, nagsimula siya sa mga lolo ko at nang sinabi ni Mom na wala syang katuwang sa pagpapalaki sa amin ay binigay ni Lolo ang kanyang matapat na kasambahay na si Nay Elsa.

“Kumain ka na! at si Ray na ang maghahatid sayo papasok ng school!” sabi ni Nay Elsa at tumingin ako kay kuya Ray at ngumiti lang ito sa akin habang hawak nya ang tasang may kape.

“Kahit kelan talaga! Hindi masarap ang pagkain!” biro ko kay Nay Elsa at tumawa ito.

“Kaya pala ang daming tocino dyan sa plato mo! At yung sariwang gatas na galing sa probinsya namin ay naubos mo!” sabi ni Nay Elsa at ngumiti lang ako.

“Bilisan mo na sa pagkain bata ka! ang mommy at daddy mo nauna na! Sinabay na nila ang kuya mo.” Sabi sa akin ni Nay Elsa at agad kong binilisan ang pagkain.

Nang matapos ko ang pagkain ay tinungo ko ang CR sa may sala para magsipilyo na at kinuha na ni kuya Ray ang mga gamit ko para ipasok ito sa sasakyan.

At nang matapos na akong magsipilyo ay agad na akong lumabas at sumunod si Nay Elsa.

“Baka may nakalimutan ka pa?!” sabi ni Nay Elsa sa akin at naalala ko pala na may surprise ako sa kanilang lahat.

“Oo nga pala Nay Elsa, magluto po kayo ng mas masarap pa sa kinakain ko! May bagong member tayo ng family!” sabi nito at ngumiti lang ito sa akin.

“O sya! Sige magluluto ako! Mag ingat kayo ha!” sabi ni Nay Elsa at binuksan na ang gate at umalis na kami ni kuya Ray.

“kuya please tell dad na ikaw ang magsusundo sa akin, dumerecho na sya sa bahay kasi may surprise ako sa kanila.” Sabi ko sa kanya at tumango lang ito sa akin.

Habang nasa byahe ay parang ang sarap sa pakiramdam, siguro nga na na-absorb ko agad ang mga sinabi nila sa akin na revelation kagabi, at siguro kasi si Cheryl ang magiging new seatmate ko simula ngayon.

Hindi ko namalayan na malapit na kami sa school kaya nagtaka ako bakit ang bilis naman ng byahe.

“Wala bang traffic?” sabi ko kay kuya Ray.

“Wala pang traffic kasi dumaan ako sa mga short cut road para mapabilis ka!” sabi nito sa akin at nagpark na sya sa harapan at binuksan ko ang pintuan habang si kuya Ray ay kinuha ang bag ko sa compartment at ibinigay sa akin ito.

“kuya Ray! Yung usapan natin ah!” sabi ko sa kanya.

“Opo! Hindi ko makakalimutan yun!” sagot nya sa akin at bumalik na sya sa sasakyan at umalis na ito.

Naglakad ako papasok at napansin kong konti pa lang ang mga estudyante dito, napansin kong nagpapractice ang mga varsity players at cheer dancers, at ang iba naman ay pumasok ng maaga para makapag review sa mga subjects nila.

Habang naglalakad ako sa hallway ay napansin ko yung bola ng basketball ay papunta sa akin, kaya kinuha ko ito at hinanap kung sino ang nagmamay-ari nito.

Pero wala akong nakitang may naghahanap ng bola kaya kinuha ko muna at pinaglaruan, pumunta ako sa isang basketball court at planong maglaro ng shooting, binaba ko ang aking bag at hinubad ko ang aking polo para di pagpawisan.

Habang naglalaro ako ay hindi ko napansin na may mga estudyante pala na pinapanood ako.

Napansin kong nagbubulungan sila at ang mga babaeng estudyante ay nakangiti sa akin kaya sinuklian ko ng isang ngiti din.

“Ang gwapo talaga nya!” narinig ko sa isang babaeng estudyante at napailing na lang ako, at nagpatuloy sa paglalaro hanggang sa tumalbog ang bola sa court na kung saan nagpa-practice ang mga varisity players.

Agad kong tinakbo ang bola at kinuha yun sa gitna ng court habang nag wa-warm up sila, paalis na sana ako nang mapansin ako ng isa sa mga player.

“Teka!” sabi nito sa akin at tumingin ako sa kanya.

Itutuloy...

Shooting Star [2]

“Hey wait up!” sabi ni Ace na napalingon naman ako.

“What?!” sabi ko sa kanya at napakamot ito ng ulo.

“Ah, kasi kanina napanood ko yung laban nyo ng kapatid ko, magaling ka din palang maglaro ng basketball?” sabi nito at napakunot ang noo ko.

“Oo, kapag may time kami ng mga tropa ko sa manila, lagi kaming naglalaro.” Sabi ko sa kanya.

“By the way, pwede bang malaman number mo? Para inform kita kung what time ang meet up natin sa Saturday para sa reporting natin.” Sabi nito at binigay ko na ang number ko sa kanya.

“Yun lang ba?” sabi ko sa kanya at tumango lang ito.

“Okay sige si dad naghihintay na sa akin eh, I gotta go!” sabi ko at binuksan ko na ang pintuan ng sasakyan ni dad.

Nang makapasok ako ay napansin kong nakatingin si dad sa akin.

“What?” sabi ko sa kanya na may halong pagtataka.

“Barkada mo?” sabi ni dad sa akin.

“Blockmate ko po yun!” sabi ko sa kanya at pinaandar na nya ang sasakyan.

Habang nasa daan kami ay nagtanong ulit si dad.

“How’s school?” sabi nito sa akin.

“Great dad! Parang dating school ko lang!” sagot ko naman sa kanya.

“Ayos! Teka punta muna tayo sa flowershop, bibili lang ako ng bouquet para sa Mom mo.” Sabi nito at tumango lang ako.

Habang nasa daan ay di ko mapigilang ma-bored na, at binuksan ko ang player sa sasakyan at pinasok ang cd na nandun sa may dashboard.

Habang nag lo-load ang cd ay nakita ito ni dad.

“Favorite mo talaga yang cd na yan ah!” sabi nito sa akin.

“Eh theme song namin to ng mga kabarkada ko sa manila eh!” sabi ko at naisip ko sila nung nagumpisa nang tumugtog ang player.

[The Click Five: Just the Girl]

“Gusto mo bang tawagan ko sila?” sabi ng dad ko.

“Talaga?!” sabi ko kay dad.

“Oo naman! And besides balita ko dyan din nag aaral si Lexie ah!” sabi ni dad na biglang napatingin ako sa kanya.

“Nagkita kami nila Philip at Emily sa isang convenient store, at sabi nila na dadalaw sila this weekend sa bahay para magkamustahan.” Nakangiting sambit ni Dad at ngumiti ako sa kanya.

“Baka sa Saturday ang pagbisita nila.” Sabi ni dad na kinagulat ko.

“Dad, eh may gagawin po ako nun eh, pupunta po ako sa bahay ng ka blockmate ko para gumawa ng report.” Sabi ko sa kanya at napatingin naman si dad sa akin.

“Don’t worry! Gabi naman yun eh! At kung gusto mo dalhin mo na din yang ka blockmate mo, para makilala kami!” sabi nya sa akin at napasandal na lang ako sa kinauupuan ko.

“Okay dad!” sagot ko na lang at nang medyo malapit na kami sa tindahan ay agad na itong naghanap ng lugar kung saan pwedeng mag park ng kanyang sasakyan.

Nakakita na si dad at agad na itong pumarada, at nagtanggal na si dad ng seatbelt at ganun din ako, lumabas na kami ng sasakyan at naglakad papunta sa flowershop na malapit sa may simbahan.

Habang naglalakad kami, ay napahanga ako sa ganda ng lugar! Dahil maraming ilaw sa mga stall ng flowershop na hale-halerang bumabati ang mga tindera at nilalako ang mga paninda nilang bulaklak, pero si dad ay dumerecho sa isang tindahan.

Nang mabasa ko ang pangalan ay agad akong nagtaka.

“Jiro’s Garden” sabi ko at napatingin si dad sa akin.

Nang binuksan ni dad ang pintuan ay agad na sinalubong kami ng isang matandang babae na kasama ang isang binatilyong kasing edad ko lang.

“Welcome po ulit sir!” sabi nito sa dad ko at napatingin ito sa akin.

“Aba! Ang laki na ng anak nyo!” sabi nito at ngumiti ako sa kanya.

“Ah! Si Ken po pala!” sabi ni dad na tinitignan ko siya na parang kilala nya ang matandang ito.

Nang makita ako ni dad na nakatingin sa kanya ay agad naman ako tumingin sa matanda at nagmano.

“Napakabuting bata naman ito! Ay teka papakilala ko pala sa inyo yung apo ko!” sabi ng matanda at lumapit sa amin ang binatilyong kasama nya.

“Aba! Ang laki mo na ah!” bati ng dad ko na parang kakilala na nya ang binatilyo.

“Magandang Gabi po sa inyo!” bati sa amin ng binatilyo at ngumiti ito sa akin nung makita nya ako.

Bigla naman naramdaman kong napakagaan ng loob ko sa kanya.

“Ay! Ako pala si Jiro! Anak ng may ari ng flower shop!” sabi nito at inabot ang kanyang kamay sa harapan ko.

“Ken...” ang tanging nasabi ko sa kanya at ngumiti ulit ito sa akin.

Biglang tumigil ang takbo ng oras at hindi ko maipaliwanag ang kaba na aking nararamdaman.

“Apo! Igala mo muna si Ken, para malibang naman! Mukhang pagod sa school.” Singit ni lola at tumango sya.

Habang naglalakad kami sa labas ng shop ay agad kong tinext si dad.

“Dad, text me kapag uuwi na tayo.” Sabi ko at tumawag ito sa akin.

“Sige anak! But for now maglibang ka muna, medyo matatagalan ako sa pagpili ng bulaklak eh!” sabi nya sa phone.

“Okay dad!” sabi ko at sabay baba ng phone ko.

Ang gandang pagmasdan ang oras na yun! Mga tindahan ng mga bulaklak na nakahalera sa iisang lugar at may iba’t ibang palamuti para gumanda ang tindahan.

“Ganda ba?!” sabi nya at tinignan ko sya nakita ko syang nakatingin din sa akin at iniwas ko ang mga mata ko.

“Magkahawig pala tayo!” sabi nya sa akin at biglang napatingin ulit ako sa kanya.

Sa totoo lang hindi ko din masabi kung anong meron kay Jiro, halos ang itchura namin ay di nagkakalayo, meron din syang nunal sa kanang bahagi ng tenga.

“Oo nga no! parang magkapatid lang!” biro ko sa kanya at napatawa ito.

“Imposible! Mama at papa ko wala na, namatay sila nung baby pa ako Sabi ni lola, kaya kaming dalawa na lang ang nag aalaga sa isa’t- isa.” Sabi nya na nahalata kong biglang lungkot sa kanyang mukha.

“Ganun ba? Sorry parang mali ang timing ko!” sabi ko sa kanya at hinawakan ko ang balikat nya.

“Okay lang yun! 17 years na akong sanay dyan!” sabi nya.

“Teka parehas lang tayo ng edad!” sabi ko sa kanya.

“Talaga?! Kelan ka pinanganak?” sabi ni Jiro na halata ang excitement sa kanyang mukha.

“April 20, 1995 ikaw kelan ka ba pinanganak?” sabi ko sa kanya.

“June 15, 1995! Naks naman! Matanda ka lang sa akin ng buwan! Eh di kuya pala kita?!” sabi nya at nagulat naman ako sa sinabi nya.

“Eh?! Kuya? Bakit naman?!” sabi ko sa kanya.

“Kasi wala naman akong kapatid!” sabi nya sa akin at ngumiti lang ako sa kanya.

Naglakad pa kami ng naglakad hanggang makapunta kami sa simbahan.

“Wow! What a nice place!” sabi ko at napatingin si Jiro sa akin.

“Dito lagi ako napunta at nagdadasal” sabi nya sa akin, at naghanap ng mauupuan.

“So ano naman ang pinagdadasal mo?” sabi ko sa kanya at napatingin ito sa akin.

“Pinagdadasal kong makita ang taong makapagpapasaya sa akin!” sabi nito at nakita ko ang pagkaseryoso niya.

Ang oras na yun ay napakagaan, dahil hindi ko maisip kung anong meron kay Jiro at nakikita ko yung ugali ko sa kanya.

“Oh bakit ang seryoso mo?” sabi nya sa akin.

“Ah wala! Nagdadasal ako!” sabi ko sa kanya.

“Ano naman ang hinihingi mo?” sabi nya sa akin.

“Secret na yun!” sabi ko at tumawa sya.

Sa totoo lang naaawa ako sa kalagayan ni Jiro, hindi ko inaasahan na ganun ang pakikitungo ko sa kaniya.

“Ano gusto mo pang makita ang ibang lugar?” anyaya nya sa akin at di na ako tumanggi.

Agad kaming tumayo at lumabas sa simbahan, nakita ko ang mga nagbebenta ng bulaklak at kandila sa gilid ng simbahan, siguro nga matagal na akong di nakakapasok ng simbahan kaya ganun na lang ako humanga sa lugar.

Maya-maya pa’y nakakita ako ng isang tindahan dun ng mga souveinir kaya pumasok kami at naghanap ng mabibili.

“Alam mo ba—“ sabi ko sa kanya at napatingin sya sa akin habang natingin kami ng mga bagay bagay dun.

“Oh ano?” tanging sagot lang nya at tumingin ako sa kanya ng seryoso.

“Magaan ang pakiramdam ko sayo, hindi ko alam kung bakit pero may nag uudyok sa akin na tanging sinasabi ng isip ko ay protektahan kita.” Sabi ko sa kanya at parang nanlaki ang kanyang mata na parang nagulat sa sinabi ko.

“What!” sabi nito sa akin at naging awkward ako sa sinabi ko kanina.

“Hindi ako bading!” pagtatanggol ko sa aking sarili.

“Haha! Tungek! Hindi ko naman sinasabi na bading ka eh! Pero alam mo bang parehas tayo ng nararamdaman! Magaan din ang loob ko sayo!” sabi ni Jiro sa akin at ngumiti ako sa kanya.

“Oh! May napili na ako! Para sa’yo!” sabi nya sa akin at nakita ko ang hawak nyang angel figurine.

“Teka lang maghahanap ako!” sabi ko sa kanya at naghanap ako ng maireregalo para sa kanya.

At nakakita ako ng isang bagay na ibibigay ko sa kanya, kaya agad ko itong tinago sa kanya at pumunta na agad sa counter para magbayad.

“Jiro! Ito yung sa’yo, pero wag mo munang buksan hangga’t di pa kami nakaka alis!” sabi ko sa kanya at inabot ko na ang paper bag na binili ko para sa kanya.

“Salamat! Teka! Babayaran ko ito!” sabi nya sa akin.

Habang nasa counter si Jiro ay agad nang nag ring ang phone ko.

“Ken, tara na!” sabi ni Dad sa akin.

“Wait lang Dad! Pauwi na din kami ni Jiro!” sabi ko sa kanya.

“Oh sige! Hintayin ko kayo dito sa flower shop!” sabi ni Dad.

“Okay dad! Bye!” sabi ko na lang at binaba ko na ang phone ko.

Nakita kong papalapit na si Jiro na may dalang paper bag din at nakita kong nakangiti ito sa akin.

“Oh heto yung angel figurine! Lagay mo ito sa tabi mo, para may kasama ka kapag natutulog ka!” sabi nito sa akin at ngumiti ako sa kanya.

“Salamat ha!” tanging sagot ko lang.

At lumabas na kami ng tindahan, naglakad lakad ulit hanggang sa magtanong si Jiro sa akin.

“Oh ano? Pagod ka na ba?” sabi nito sa akin.

“Hindi pa eh, kaso si Dad tumawag kanina uuwi na kami!” sabi ko sa kanya at ngumiti ito sa akin.

“Okay lang yun! May next time pa naman!” sabi ni Jiro at naglakad na kami papuntang flower shop nila.

Habang naglalakad kami, nakapansin ako ng isang tindahan ng candy at pumunta muna kami saglit para bumili dun.

“Ate!” sabi ni Jiro at napatingin ito sa amin.

“Aba! Ghie!(Pinaikli ng pangalan ni Jiro) may kasama ka ngayon ah! Natupad na ba ang pinagdadasal mo?” sabi ng tindera habang nakatingin ito sa amin.

“Haha! Ate naman! Anak ng suki namin ito!” birong sagot ni Jiro sa tindera.

“Ahh! Kala ko kasi kapatid mo eh! Magkahawig kasi kayo! Oh ano bibilhin nyo?” sabi ng tindera sa amin.

“Isang balot ho ng beans” sabi ko sa tindera.

“At potchi!” dagdag ni Jiro at napatingin ako sa kanya.

Nang makakuha na ang tindera ay agad kong binayaran ang mga inorder namin, binigay ko ang potchi kay Jiro at napatawa ito sa akin.

“Para sayo yan! At sawa na ako dyan eh!” biro nito sa akin at tumawa ako sa kanya.

“Salamat pala ah!” sabi ko lang at nang nasa harapan na kami ng flower shop nila ay nakita kong papalabas na si Dad.

“Tara na at baka naghihintay na sa atin ang Mom mo!” sabi ni Dad at tumango ako sa kanya.

“Sige po! Ingat po kayo sa byahe!” sabi ni Lola sa amin.

“Ingat Ken!” sabi ni Jiro at nagpaalam din ako sa kanya.

Pinaandar na ni Dad ang sasakyan at umalis na kami sa lugar, habang nasa daan ay agad akong kinausap ni Dad.

“Kamusta kayo ni Jiro?” sabi nya sa akin.

“He’s just like...me” sabi ko lang at napansin ko si Dad na nagiba ang itchura.

“Really?” sabi nya sa akin.

“Yeah! And he knows what I’m thinking, nagkasundo agad kami sa mga bagay-bagay, and he’s like a brother to me!” sabi ko at napansin kong si Dad ay pumatak ang kanyang mga luha.

“Is everything alright Dad?” sabi ko sa kanya at tumango lang ito sa akin.

“If you need a pat on your back I’ll be here to do that! May problema ka ba Dad at ngayon lang kita nakitang umiyak eh!” sabi ko sa kanya at ang mga titig ko ay nakatuon pa din sa aking Dad.

Naging tahimik ang byahe namin at hindi ko na muna kinausap si Dad ng buong oras na yun, baka kasi magalit sa kakulitan ko, hanggang sa makarating na kami sa bahay.

Sinalubong kami ni Mommy at ni kuya Kino, napansin nilang bilasa si Dad at tinignan nila ako.

“What’s happening to Dad?” bulong sa akin ni kuya Kino

“I dunno! We just go to a flowershop and buy a bouquet for mom and then when we got here, he just starting to be emotional.” Paliwanag ko at inakbayan na ako ni Dad papasok sa loob ng bahay.

“Kino don’t worry!” sabi lang ni Mom at sumunod na si kuya papasok dala ang gamit ni Dad.

“I’ll just go to my room to change my clothes! Call me when dinner is ready” Sabi ko na lang kay kuya at tumango lang ito sa akin.

Habang umaakyat ako sa hagdan ay narinig kong kinausap ni Dad si Mom.

“You brought Ken to that store?!” sabi ni Mom na medyo tumaas ang boses nya.

“Yeah! And sorry for that! I know I don’t have the strength to tell the truth!” sabi ni Dad at napansin nya ako na nakikinig sa usapan nila.

Nagtataka ako sa mga sinasabi nila at di ko rin maiwasang magtanong sa aking sarili.

“Truth? Bakit may tinatago ba sila mom at dad sa akin?” tanong ko sa aking sarili at pumunta na ako sa aking room para magpalit ng damit.

Habang nagpapalit ako ay biglang nag ring ang phone ko, isang unknown number kaya sinagot ko ito agad.

“Yes?” sagot ko.

“Can I talk to Ken?” sabi ng nasa kabilang linya.

“Speaking... who’s this?” sabi ko at hindi sumagot ng matagal ang nasa kabilang linya.

Papatayin ko na sana ang phone nang biglang narinig ko na nagsalita sya.

“Hello Ken!” sabi nito at parang hingal pa ang tono.

Itutuloy...

Shooting Stars

Sa isang burol kung saan maraming ala-ala ang binigay nya sa akin, isang ala-alang hindi ko kailanman makakalimutan, masaya, mapait, at malungkot, pero dito sa burol na ito nakatatak ang pangalan ko sa isang puno na nakatayo ng matagal na panahon.

Iniisip ko na parang isa din akong nakatayong puno, kahit anong unos ang dumaan ay nakatayo pa din ito, pero hanggang kailan ako tatayo at lalaban para sa aking kasiyahan? Kelan ako sasabay sa haplos ng hangin para makalimutan ang mga nakaraan, na sa akin ay sobrang sakit?

Ito ang aking storya, ito ang buhay ko bago ako makilala ang mga taong nagpasaya at nagpaiyak sa akin.

Nagsimula ito noong bagong lipat ako sa school...

“Good morning class!” sabi ng aking professor

“Good morning Mr. Castillon!” giliw na sagot ng aking mga bagong kaklase.

“Welcome to your new semester, my requirement is your attendance and attention on my class. Is that clear to all of you?” sabi nya.

“Yes sir!” sagot lang nila, bilang bagong estudyante nakaupo ako sa likod kung saan walang tao, tahimik, at nakakapag focus ako sa lecture.

“As I call your name say present okay!” sabi ng aming professor at kinuha na nya ang class cards namin sa kanyang libro.

“Arcilla?” sabi nito.

“Present sir!” sabi ng aking kaklase.

“Argame?”

“Present!”

“Bautista?”

“Here!”

“Caballero?”

“Dito po!”

“Caceres?”

“Here sir!”

“Casanova?”

“Present!”

At nang tatawagin na ang pangalan ko, di mapaglagyan ang kaba sa aking katawan, nagkakaroon ako ng butterfly stomach, nauutal, lahat na ng pagiging mahiyain nasa katawan ko na yata.

“Yoshihara?”

“Present...” sabi ko lang, at biglang napatingin sa akin ang aking professor at napakunot ang kanyang noo sa kanyang nabasa.

“You are new here, am I right?” sabi nito.

“Yes Sir!” sabi ko habang napatingin sa akin ang mga kaklase ko.

“Would you mind if you go here in front and introduce yourself to your new classmates” paanyaya nya sa akin at ako naman ay tumayo agad para pumunta sa harapan, napansin ko naman na lahat ng kaklase ko ay nakatingin sa akin at ang iba ay nakangiti, may iba din na nakatitig lang sa akin na parang namamangha sa aking itchura.

Kabado...

Hindi alam kung ano ang sasabihin, pero nilaksan ko ang aking loob at tumayo ng maayos.

“My name is Ken Yoshihara, 16 years old, came from International School for Business and Arts and I transferred here because both of my parents worked now here as branch managers...That’s all” sabi ko at nang napansin ko ang karamihan ay nakangiti.

“Thanks for that introduction Mr. Yoshihara, you may take your seat” sabi ng aking professor at bumalik na ako sa upuan ko, sa oras na yun ay napapansin ko na ang iba kong kaklase ay napapatingin sa akin, at binibigyan ko sila ng isang ngiti.

Hindi naman talaga ako mahiyain, ako ay isang palabirong tao, masayang kasama, at higit sa lahat hindi ako nang iiwan ng kaibigan, hanggang ngayon ay may mga kaibigan pa din ako sa dati kong pinapasukan, at lagi silang nagbibigay ng moral support sa mga ginagawa ko.

“Okay class, for our topic for this week, you need to get your partner or a buddy and seat next to them, para sa reporting natin about our lesson for the next week!” sabi ng aming professor at agad naman naghanapan sila ng ka-partner para sa reporting namin next week.

“Bahala na ito!” sabi ko na lang sa aking sarili, at agad na akong tumayo para maghanap pero pinuntahan ako ng aking professor.

“Don’t you have any partner Ken?” sabi nya sa akin.

“I don’t have yet!” sabi ko lang sa kanya at gumala ang kanyang mga mata pakaliwa... pakanan... at biglang naramdaman ko nang may nakuha na sya.

“Wait here okay!” sabi lang nya sa akin, at tumayo agad sya para puntahan ang kaklase kong nakikipag kulitan sa may unahan, tinawag nya ito at pinalapit sa amin.

“He’s Ace, and he will be your partner” sabi ng aking professor at tumayo ako.

“Nice to meet you!” sabi ko sa aking kaklase at nilahad ko ang aking kamay para sa pormal na pagpapakilala.

“Same to you!” magiliw na sagot nya sa akin at inakbayan kami ng aming professor.

“Okay! Guys I’ll wait the new tandem between you two!” sabi lang ng aming professor at ngumiti lang kami pareho.

Umupo na ako kasama si Ace, at nakinig na sa aming professor para sa lecture namin.

Awkward ang situation namin, hindi kami nag iimikan hanggang matapos ang klase namin sa oras na yun, agad na akong lumabas nung narinig na namin ang bell at agad na akong pumunta sa locker ko para kunin ang susunod kong subject.

Nakita ko ang aking locker at binuksan ito, nang makuha ko ang libro para sa susunod na subject ko ay sinara ko na ang aking locker, pero biglang may nagsalita.

“Bakit ka agad umalis sa classroom?” sabi ni Ace.

“Bakit? Diba kapag nag ring na ang bell tapos na ang class?” sabi ko na lang, at biglang tumawa sya sa akin na pinagtaka ko.

“Paano ang topic natin para sa reporting? Hindi mo kinuha?” sabi nya sa akin.

“May next meeting pa naman tayo dun, and besides pwede ko naman kunin yon later.” Sabi ko sa kanya at tumawa sya ulit sa akin.

“Kayo talagang mga transferees laging hinahabol ang oras! I just got our report for your information, and ang schedule natin sa reporting ay Wednesday next week, kaya we need to prepare that by weekend.” Sabi nya na para sakin ay ayos lang.

“Meet tayo sa Robinson! And sa bahay tayo gagawa ng report.” Sabi nya saken na parang excited.

“Okay!” sabi ko sa kanya.

At pagkatapos nya akong kausapin ay agad na akong dumerecho na sa classroom.

Nang marating ko na ang classroom, napansin ko na konti pa lang ang mga estudyante at agad na akong umupo sa dulo ulit, nang maring na ang bell at agad nang nagpasukan ang iba kong kaklase at nagsiupuan na sila.

“Hi!” bati sa akin ng isang estudyante.

“Hello!” sagot ko sa kanya.

At bigla nang pumasok ang aming professor at nag attendance, at nag umpisa na ang aming lesson.

“Okay guys, could you tell me the constitution?” tanong ng aming professor at walang nagtaasan ng kamay kaya kinuha nya ang aming class card at bumunot ng pangalan.

“Ken Yoshihara?” tawag nya sa akin, at tumayo ako para sagutin ang tanong.

“You’re new here?” tanong nya.

“Yes Ma’am!” sagot ko lang sa kanya.

“Could you tell me the constitution?”

“The Philippine constitution is revised and understand by the senate and the congress dated February 1987 and approved by her Excellency Corazon Couangco Aquino which stated that the people of the state has their rights from diplomat to republic, I think there are 23 tittles which represents different roles in people, education, and also to the government.” Paliwanag ko at nakita ko ang aking professor na ngumiti at pinaupo na ako.

Marami akong naririnig sa aking mga kaklase at hindi na lang ako umimik sa mga sinasabi nila.

“Nice one galing mo naman! I am sure na magiging maayos ang report natin nyan!” sabi ni Ace na bigla biglang sumulpot sa tabi ko.

“Mr. Casanova why are you there?” sabi ng aming professor.

“Sorry Ms. Santos may tinanong lang po ako sa kapartner ko” sabi nya sa professor namin.

“Partner?!” sagot nya na natawa ang lahat.

“Yes Ma’am may reporting po kami on our first class kanina, kaso itong si Ace medyo excited yata dahil kapartner nya ang new student” Paliwanag ni Cheryl na ka blockmate ko din.

“So bakit dito nyo kailangang pag usapan yan? May break and lunch naman kayo later? Parang nakakahiya naman sa subject ko!” inis na sabi ng professor namin at agad nang lumayo sa akin si Ace.

“Next time Mr. Casanova sana naman have the manners, this is a law subject one of your majors so please lang ha! Focus on my class and don’t do unnecessary  acts like that.” Dagdag ng aming professor at napangiti ako dahil makulit talaga sya.

Nakinig ako sa mga lessons na sinasabi ng aking professor kahit na ang karamihan ay inaantok na sa inip at dami ng pinagsasabi, at nang mag ring na ulet agad kong inimiss ang mga gamit ko at umalis na para lumabas ng campus at kumain.

Habang nasa pathway ako ay biglang nag ring ang phone ko, hindi ko inaasahan na maiisip pa ako ng dati kong bestfriend na crush ko simula bata pa kami.

“Lexi?”

“Hello kenpot! Kamusta ka na? where are you now? Tara lunch tayo!”

“I’m going out din eh, nasa school ako, san ka ba ngayon?”

“Here...”

“Saan nga?!”

“Sa likod mo!”

Nagulat ako nung lumingon ako at nakita ko sya, napakaganda pa rin nya! Yung lexi na bestfriend turn to be my crush is back! Grabe sexy na sya parang model na ang katawan.

“Oh bakit ka tulala?” sabi nito sa akin

“Ah...Kasi nagulat ako! Dito ka pala nag aaral?” sabi ko lang sa kanya.

“Ah... sorry di ko na pinaalam kila tito at tita na dito ako nag aaral! So tara na? let’s lunch together and madami akong sasabihin sayo!” sabi nya at pinulupot nya ang kanyang braso sa aking braso at naglakad na kami.

Habang naglalakad kami papalabas, napapansin kong karamihan ng nadadaanan naming estudyante ay nakatingin sa amin at kinikilig.

“Naninibago ka ba?” tanong nya sa akin at napangiti lang ito.

“Sobra Lexie alam mo bang kakapasok ko pa lang at ang dami nang nakatingin sa akin, pero andyan ka na ulit ang aking bestfriend, kaya may makakasama na ako” sabi ko lang sa kanya at naghintay na kami ng taxi papunta sa Mcdonald’s.

Nang makasakay na kami, kinamusta kami at sinabing dadalaw sa bahay kapag may free time na kami, at sa tagal na hindi kami nagkikita ay agad ko syang niyakap at hindi naman sya tumanggi dito.

“Ken I know you miss me so much, hindi mo nga ako natanong kung namiss kita eh!” sabi nya sa akin.

“Okay sorry! Namiss mo ba ako Lex?” sabi ko sa kanya.

Nang marinig nya ang tanong ko, agad nya akong hinalikan sa pisngi at niyakap ng sobrang higpit na para bang pipigain na ako sa tagal ng panahon na di kami nagkikita.

“Is that your answer to my question?” sabi ko sa kanya kahit namumula ang mukha ko.

“Yes!” sabi nya sakin na ngiting ngiti.

“May tanong ako sayo Lexie, hope you’d answer it honestly” sabi ko sa kanya.

“Okay tell me!” sabi lang nya sa akin.

“May boyfriend ka na ba?” sabi ko na nakatitig sa kanya, at napansin nya na seryoso ako.

“Wala! kahit manliligaw!” sabi lang nya sa tanong ko.

At biglang nagning ning ang mga mata ko para sabihin sa aking sarili na may pag asa pa ako, at nang makarating na kami sa Mcdonald’s agad kaming naghanap ng mauupuan at ako naman ay pumila na para mag order.

“May I take your order?” sabi ng babae na kumukuha ng order habang nakapila ako.

“Two quarter pounder and large fries and drinks for dine”

“Is that all sir? Any additional you wanna make?”

“Yeah! Two chocolate sundae and pies and that’s all.” sabi ko.

“Here your slip sir! Paki bigay na lang po sa counter!” sabi nya sa akin.

Nasa counter na ako para ibigay ang slip at nagbayad na ako, at biglang napansin ko sa kabilang pila si Ace at napansin nya ako.

“Here we go again!” sabi ko sa aking sarili.

“Hey Ken! Dito ka din? Pwede bang maki share sa table mo?” sabi nya sa akin habang hinihintay ang order ko.

“Ace pasensya ka na, may kasama ako ngayon eh!” sabi ko sa kanya at ngumiti lang ako sa kanya.

Nauna syang umalis sa akin at ako naman ay kakabigay lang sa akin ng order, habang naglalakad nakita ko si Lexie na tinaas ang kamay at pumunta na ako bitbit ang tray.

“Lexie heto na oh!” sabi ko sa kanya.

“Ang dami ah! Miss ko na bonding natin!” giliw nyang sinabi sa akin.

“I hope this is a date!” bulong kong sabi sa kanya.

“What?!” sabi nya na gustong ipaulit ang sasabihin ko.

“Nothing! Nevermind that! Tara kain na tayo!” Palusot ko na lang at kumain na lang kami parehas.

Habang nakain, napansin kong nakatingin si Lexie sa akin at ngumiti lang ako, at nang kakain na kami ng sundae biglang lumapit sa amin si Ace.

“Hey Lex! How’s your day?” sabi nya kay Lexie.

“I am great Ace! By the way si Ken pala! He’s new in our school, And magka course kayo, I hope you see him active!” giliw nyang sabi kay Ace na naramdaman ko naman ay may gusto sya sa aking classmate.

“Yeah magkaklase kami actually pinakita na nya ang kanyang intelligence sa constitution namin eh, and I saw him active listening to our class, pero ang bilis umalis parang ninja kung gumalaw!” sabi nya at nagtawanan silang dalawa.

Naramdaman ko ang pagka Out of Place sa pag uusap nila at dinerecho na lang ang pagkain ng sundae ko.

“Ken hindi mo ba alam si Ace naging MVP last year sa school intramurals?” sabi ni Lexie sa akin at ngumiti ako sa kanila.

“And Ace did you know that Ken is the consistent tennis player nung highschool kami and syempre MVP din sya for four consecutive years namin!!” sabi ni Lexie at namula naman ako sa sinabi nya kasi proud pa din syang sabihin yun.

“Whoa! Talaga? I try to learn tennis hope Ken will teach me and even play with me!” parinig ni Ace sa akin at hindi ko na lang sya pinansin kasi nagseselos ako sa closeness nila ni Lexie.

“Yep! He’s our batch Valedictorian and our School President for student affairs is my bestfriend a great threat to you?” sabi ni Lexie at napatingin ako sa kanya dahil nagulat ako sa sinabi nya.

“Hey Lexie! Stop it would you? Ayokong makipag kompitensya kung magiging dean’s lister ako eh di great! Pero okay lang as a normal student noh!” medyo nainis ako sa sinabi ni Lexie, sya kasi yung taong kaya kang ipagmalaki kahit alam nyang imposible at sya din ang nagpapalakas ng loob ko kapag may speech ako nung mga high school pa kami.

“Hey Ken chill lang! I am just kidding! Alam ko naman ugali mo kaya ayos lang yun diba Ace?” sabi nya at tumingin ito kay Ace.

“Yeah! Di naman ako nakikipag kompitensya eh! I just want to be close with you! Pero medyo mailap ang isang transferee like you!” sabi nya.

“Okay!” sagot ko lang.

At natapos na kaming kumain ni Lexie at umalis na kami na walang paalam kay Ace, alam ko namang kaklase ko nanaman sya sa klase namin.

Nang makarating sa school ay agad nagtanong si Lexie.

“Galit ka ba?” sabi nya sa akin.

“Well to be honest yes! Nagalit ako kasi time natin yun eh, pero kinausap mo pa yang Ace na yun! Ano tingin mo sa akin? Decoration lang?” sabi ko.

“Ace is my friend since first year, may attitude sya na kaparehas ng sayo, dahil namimiss kita!” sabi nya at ngumiti ito sa akin.

Hindi ko tuloy alam kung kakompitensya ko si Ace o talagang nagpaparamdam lang na ako sya, ang ugali at pakikitungo sa tao ay magkaparehas kami, habang naglalakad kami sa pathway ni Lexie ay bigla naman ako nabunggo ng isang lalake.

“Di ka kasi natingin sa dinadaanan!” sabi nya sa akin.

“Malawak ang pathway para mabunggo ako, kung nagmamadali ka, dapat ginamit mo yung space sa right part ko!” sabi ko at nilapitan nya ako.

“Bakit? Ano ba ang problema mo?” sabi nya sa akin habang nakatitig sya.

“Ikaw anong problema mo?! Ako wala!” sabi ko lang at hinila ako ni Lexie para lumayo sa kanya.

“Ken! Kilala mo ba yang nakabangga mo?” sabi ni Lexie sa akin na parang nag aalala.

“No! And bakit kailangan ko pang kilalanin?! Eh mukha namang walang kwenta yun!” sabi ko at biglang napatigil si Lexie.

“Sya si Argel Casanova! Kapatid ni Ace!” sabi nya sa akin na parang ikakagulat ko.

“So? Anong connect dun para katakutan mo?” sabi ko sa kanya.

“Connect nun, sila lang naman ang mga apo ng may ari ng school! Walang pwedeng bumangga sa kanila!” sabi nya sa akin at di ko na lang ito pinansin.

Nasa tapat na ako ng aking locker at naririnig ko pa din ang mga sinasabi ni Lexie sa akin, inaamin kong nagbago na ang pagtingin ko sa kanya hindi na bestfriend ang turing ko sa kanya kungdi isang crush na, pero gusto ko pa ding lumugar at itago ang nararamdaman ko kaya naman di ko sinasabi sa kanya at dinadaan ko na lang ito sa mga biro ko.

“Ken naiintindihan mo ba?” sabi nya sa akin na nagpabalik ng aking ulirat.

“Wa-what?!” sabi ko sa kanya.

“You’re not in yourself! Bahala ka na nga dyan! I am going now, mag ingat ka sa mga kinakabangga mo! Baka mapadali ang buhay mo!” sabi nya na medyo naiinis sa akin.

“I’ll text you after my last class, and good luck!” sabi ko sa kanya at nilapitan nya ako at niyakap ulit.

“You too!” sabi nya at hinalikan nya ulit ako sa pisngi.

Hindi ko maintindihan para saan ang halik na yun, para ba yun sa pag iingat? O namiss lang nya ako? Pero isa ang alam ko, mahal ko si Lexie at di pwedeng may humarang sa akin.

Habang naglalakad ako patungo sa classroom ay alanganin pa din ako, kahit na ilang subject ko nang kasama ang mga kaklase ko.

Naabutan ako ni Cheryl sa aking paglalakad kaya sumabay na ito sa akin dahil ka blockmate ko naman sya.

“Hey Ken! How’s your first day here?” sabi ni Cheryl.

“Hi! Okay lang! medyo nahihiya pa!” sabi ko lang sa kanya.

“Okay lang yun! Ganyan talaga sa una! And pagpasensyahan mo na si Ace kanina! Medyo weird ang pinakita sayo nun! Di naman sya ganun eh!” sabi nya sa akin na ipinagtaka ko.

“I understand, baka minsan lang sya makasalamuha ng mga katulad ko.” Biro ko at tumawa si Cheryl.

“Pwede kang tumabi sa akin mamaya! Wag ka na dun sa dulo! Hindi kami makapag focus eh!” sabi nya at napangiti ako.

“Why?” sabi ko sa kanya.

“Ang pogi mo kaya! Almost kaming mga girls ay napapatingin sayo kahit na nagsusulat ka!” at isang malakas na tawa ang narinig ko sa kanya.

“Marami namang pogi din sa class natin ah! And besides kahit naman si Ace pogi din ah!” sabi ko sa kanya at nahalata kong namumula ang kanyang mukha.

“Pogi? Eh mga nalipasan na yun! Ikaw ang bago sa amin kaya ikaw ang pogi ng block natin! Si Ace siguro nga, pero alam mo na mabait naman si Ace even yung kapatid nyang si Argel sobrang bait nila.” sabi nya

“Argel Casanova?” sabi ko.

“Yep! Si Argel Joseph Casanova, ang apo ng may ari ng school!” sabi nya.

“Mabait ba yun? Eh ang yabang nga nun eh!” sabi ko at napatingin sya sa akin, naputol na ang pag uusap namin dahil papasok na kami sa classroom.

Nang makapasok na ako sa classroom agad na akong tumungo sa may dulo para makapag focus ako sa mga sinasabi ng aming professor, nang nag ring na ang bell ay agad nang nagbalikan sa upuan ang mga classmates ko, yung iba kapapasok pa lang, at pumasok na ang aming professor.

“Good afternoon class I’m your new English teacher, and my name is Lizette Flores, graduated in St. Uriel School of Education” sabi ng professor namin.

At kinuha nya ang aming mga class cards at tinawag kami isa isa, at nagulat ako nang tawagin ang taong nakabangga ko sa pathway kanina.

“Argel Casanova?” sabi ng aming professor.

Walang nasagot, hanggang sa pumasok ito sa class namin at ngumiti.

“Excuse me?” sabi ng aming professor.

“Sorry miss, I’m Argel Casanova” sabi nya at tumingin sa buong class.

“Ahh okay! Buti nalang at nakahabol ka pa!” biro ng aming professor at nagtawanan silang lahat.

“Sorry po miss, may inasikaso pa kasi ako.” Sabi nya at napakamot sya ng ulo.

“Okay next time ah! Sige you may take your seat.” Sabi ng aming professor at naglakad na sya at napansin nya si Ace na sumesenyas para umupo sa tabi nya, pero di nya ito pinansin.

Umupo sya katabi ko at napatingin ako sa kanya.

“You again?” sabi nya.

“What a small f*cking world!” sabi ko sa kanya.

At di na kami umiimik, habang nag tuturo ang aming professor ay nagfocus ako, pero di ko kaya kasi si Argel nasa tabi ko.

“Ken!” tawag ng Professor sa akin at nagtinginan ang lahat.

“miss?” sagot ko sa kanya.

“Can you go here in front and try some of these example” sabi nya sa akin.

Lumapit ako sa professor at tinignan ang gagawin ko.

“Heto oh!” sabi ng professor sa akin at tinuro ang gagawin ko.

At nag umpisa na akong magsalita, ang lahat ay naktutok sa akin at ang iba ay napahanga, nang matapos na akong basahin, agad na akong bumalik sa upuan ko.

Nagdaan ang mga oras at natapos na din ang aming lesson sa araw na yun, agad akong pumunta sa aking locker nang biglang may nag text ulit sa akin.

“Kenpot! Sorry kanina” sabi ni Lexie

“It’s alright! Ako naman din ang may kasalanan eh!” reply ko sa kanya.

“Hey! Mayroong tennis club dito, wanna take a shot?” sabi nya.

“Tomorrow sige try out ako! Basta andun ka din para mag cheer sa akin!” reply ko at hindi na sya nagreply back.

Binuksan ko ang aking locker at tinago ang aking gamit, napaisip ako at sinara ang locker ko, umalis na ako sa kinatatayuan ko at naglakad na papunta sa gate kung saan naghihintay na si Dad.

Malamig ang hangin na parang niyayakap ako, napaka presko sa katawan at nakaka relax ng isipan, nang biglang...

BLAG!!!

Hindi ko namalayan na natamaan ako ng bola ng basketball sa ulo at bumalik ako sa aking ulirat, nang tumayo ako sa pagkaka upo, ay agad akong tumingin sa court at napansin kong naglalaro ang mga varsity players, napansin kong pinagtatawanan ako at may lumapit sa akin para humingi ng paumanhin.

“Pare ayos ka lang ba?” sabi nito sa akin.

Hindi na ako umimik at kinuha ko yung bola, tinahak ko ang daan papuntang court habang dinidribble ang bolang tumama sa akin, nagpapahayag akong gumanti sa kanilang ginawa.

“Aba! Parang may maiibubuga itong tao na ito ah!” sabi ng isang lalaki na sa tingin ko naman ay kasali sa varsity team.

“Tara! One on One!” sabi ng isang pamilyar na boses at tumingin ang lahat sa iisang lugar kung saan nanggaling ang boses na yun.

Nang nahawi ang mga taong nakatumpok sa lugar ay nakita ko ang mukha ng taong kanina pa inuubos ang pasensya ko... Si Argel.

“Oh ayan na si bossing!” kantsaw ng isang lalaki.

“Tara manuod tayo! Kung sino mananalo!” sabi ng isa pang lalaki.

“Parang baguhan lang ito sa school ah! Ngayon ko lang nakita mukha nya dito!” angas na sinabi ng kanilang team captain.

“Dre! Ako nang bahala dito! Kanina pa itong tao na ito sa akin eh! Gusto yatang maturuan ng leksyon!” sabi ni Argel.

Habang dinidribble ko ang bola ay sineryoso ko ang sinabi nya.

“Makikita mo!” sabi ko sa aking sarili.

Nang makalapit na ako ay agad syang dumipensa at naghihintay ng aking galaw.

“Bakit ka ba suplado?” tanong nya sa akin.

Hindi ako sumagot dahil sa naiinis ako sa kanya simula pa lang, napaka angas nya, masyadong mahangin, at higit sa lahat di marunong lumugar.

Nang makakita ako ng butas ay agad kong pinasukan yun at hindi nya napansin ang pag drive ko ng bola.

Narinig kong naghiyawan ang mga kasamahan niya at ngumiti ako sa kanya, at sa puntong iyon ay sya na ang may hawak ng bola.

“Nang iinis ka ba?” sabi nya sa akin at hindi pa din ako sumagot.

Napansin kong may plano na sya at sumabay ako, hanggang sa maharang ko sya bago nya bitawan ang bola at nakuha ko agad ito, at na shoot ulit.

Naghiyawan ang mga kasamahan nya at kinantyawan si Argel.

“Dapat lang sayo yan! Mayabang!” sabi ko sa aking sarili.

At nang nag iinit na ang laban ay napansin kong dumarami ang mga nanonood, halos mapuno ang bench sa mga estudyanteng nanonood kahit yung mga PE professors nakinood na din.

“Ahh! Alam ko na! Gusto mong gumawa ng pangalan ah! Pwes! Hindi mo makukuha yun! Dahil ako lang ang sikat dito!” sabi nya sa akin habang nasa akin ang bola.

At nang medyo dumilim na ang oras...

“Ken! Okay! Suko na ako!” sabi nya sa akin habang naghahabol kami parehas ng hangin sa katawan, binitawan ko ang bola at agad ko nang kinuha ang mga gamit ko na nakapatong sa bench kanina pa, ang lahat ay naghihiyawan dahil sa ganda ng laban naming pinakita, at higit sa lahat ngayon lang ulit ako naging masaya sa paglalaro ng basketball, kahit hilig ko ang tennis.

“Ken! Kanina pa ako andito, bakit hindi mo man lang sagutin ang phone mo?” galit na sambit ng aking Dad.

“Dad, may nakipaglaro lang po sa akin ng basketball eh, sorry hindi ko nasagot, next time hindi ko na uulitin yun!” sabi ko sa kanya at pumasok na ako sa sasakyan, nang bigla sa akin may tumawag.

itutuloy